Zelfs de 10 geboden....

Iemand vroeg ons naar de liturgie van de diensten in de kerk waar we tegenwoordig lid zijn, de African Methodist Episcopal church (AME). Hier wat wetenswaardigheden.
Vooraf: we vinden de liturgie prachtig. We hebben een liedboek wat internationaal door AME kerken wordt gebruikt, met voorin de orde van dienst uitgeschreven. Bij ons in de dienst wordt die ook vrij nauwkeurig aangehouden. In onze kerk gebruikt men Engels of Afrikaans of allebei.

Voordat de dienst begint worden er allerlei liederen gezongen, altijd meerstemmig. Bijvoorbeeld: Trust and obey. Bij binnenkomst van de dominee en de kerkenraad gaat iedereen staan en zingen we een van de intochtsliederen, bijv. 'Lord, send a revival' of: 'We are marching to Zion' (zie filmpje opgenomen met telefoon tijdens een massale bijeenkomst). Zingen gebeurt met begeleiding van een keyboard. Soms is er een trompet bij.


De dienst begint met het zingen van de Doxology:
Praise God from whom all blessings flow
Praise Him all creatures here below
Praise Him above ye heavenly Host
Praise Father, Son and holy Ghost.

Dan worden een aantal bijbelverzen die betrekking hebben op de eredienst hardop opgezegd, afwisselend door degene die de leiding heeft en de gemeente. Bijv. For a day in Thy courts is better than a thousand. I had rather be a doorkeeper in the house of my God than to dwell in the tents of wickedness. En: Let the words of my mouth, and the meditation of my heart, be acceptable in thy sight, O Lord, my strength and my Redeemer. Enz.

Daarna volgt een lied uit het liedboek meestal, een gebed, dan is er een muzikale pauze: soms doet iemand een solozang of is er koorzang, soms speelt alleen het keyboard. Daarna wordt uit de bijbel gelezen en zingen we opnieuw een lied. Ik geloof dat we dan de collecte ook hebben. Iedereen loopt naar voren om zijn geld in het mandje te doen.

Daarna is het tijd voor de Wet. Soms wordt die helemaal voorgelezen. Soms gedeeltelijk met de Nieuwtestamentische samenvatting van de Wet. Na ongeveer ieder gebod zingen we: Lord, have mercy upon us, and incline our hearts to keep this law. Na het vierde gebod is er een soort tussenzang en aan het einde zingen we:
Nearer my God to thee!
Nearer to thee, E'en though it be a cross
That raiseth me;
Still all my song shall be
Nearer, my God, to thee.
Dan volgt de NT samenvatting van de Wet en zingen nog een afsluitend gezang.

Daarna zijn er aankondigingen, is er weer een lied en dan de preek.
Vaak volgt na de preek een altar call. Als je op een bepaalde manier bent aangesproken, ga je naar voren en wordt er gebeden.

Aansluitend zingen we het Onze Vader.
Vervolgens weer een lied en een collecte.
Dan worden mensen afzonderlijk naar voren geroepen die de tienden willen geven, jarig zijn, een jublieum hebben gehad, of zij die lid willen worden van de kerk. Voor iedere categorie wordt gebeden en voor hen die wat te vieren hebben wordt gezongen.

Tenslotte volgt de zegen, de benediction.

Hier een stukje van de preek van bisschop Messiah over Psalm 51

15 diploma´s

13 maart jl. was een hoogtepunt voor NETS. 15 mensen ontvingen hun diploma. 7 voltijdstudenten en 8 afstandsstudenten van de afdeling van Willem-Henri. Op de slideshow ziet u onder andere Tuhafeni Hailongo. Hij is een van de nieuwe krachten in Willem-Henri’s team. Hij was eerst visserman in Luderitz, een vissersplaats in het uiterste zuidwesten van Namibië. Op een gegeven moment kwam er een rondreizend evangelist langs in Luderitz die de vissermannen het evangelie in hun eigen taal, het Oshindonga, uitlegde. Tuhafeni werd geraakt en kwam tot geloof in Jezus. Hij kreeg het verlangen een visser van mensen worden. Daarom wilde hij theologie gaan studeren en Tuhafeni schreef zich in bij NETS. Een verhuizing naar Windhoek volgde en hij studeerde 4 jaar theologie.

Zaterdag 13 maart ontving hij zijn bachelors graad in de theologie. Sinds begin van dit jaar werkt hij in het noordwesten van Namibië als coördinator voor het NETS afstandsonderwijsprogramma, de regio waar Tuhafeni oorspronkelijk vandaan komt.


Een andere student is Rashidi Mpelo.
Hij is geboren in de Kongo. Door de burgeroorlog in zijn land zwierf hij als vluchteling door heel Afrika en kwam in een vluchtelingenkamp in Namibië terecht. Er was weinig te doen in dat kamp en hij begon aan een NETS afstandscursus, de zgn. overbruggingscursus die je kunt volgen om toegang te krijgen tot het voltijdprogramma van NETS. Hij voltooide de cursus en is nu fulltime student.

Willem geeft een presentatie over Afrikaans leiderschap

Oude videofilmpjes worden gedigitaliseerd in huize den Hartog....
In 2008 volgden we een korte opleiding En Route op de bijbelschool All Nations. Aan het einde van de 10 weken moest je iets presenteren van het thema dat je bestudeerd had. Willem koos voor Afrikaans leiderschap en had daarvoor allerlei attributen nodig...

Preekschuur

Afgelopen weekend reden we ca. 200 km naar het oosten van Namibië. Willem moest preken in Gobabis, de hoofdstad van de Omaheke provincie. In deze stad zie je nog sterk de contouren van het apartheidsverleden. In het centrum van de stad wonen voornamelijk blanken. Hier zijn ook de winkels e.d. Op een afstand van het centrum begint de wijk voor de kleurlingen en ten slotte krijgen we de wijken voor de Nama's, Damara's, Tswana's en Herero's. Een groot deel daarvan is sloppenwijken. In dit deel van de stad is ook de kerk die we bezoeken.

Gobabis bij aankomst

Willem preekte over Lukas 4: 16-22 over Jezus' eerste publieke optreden in Nazareth waar Hij Jesaja 61 citeert: "Hij heeft Mij gezalfd om aan armen het Evangelie te brengen, om gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht...". Het thema was: 'wat is jouw reactie op Jezus' eerste preek?'.

De vrouw op de foto doet de Schriftlezing. Zij is een NETS afstandsstudent, evenals de rest van de kerkenraad.

Dit is het kerkgebouw, annex garage, waar de dienst plaatsvond. Veel christenen komen in Namibië in zulke omstandigheden bijeen. De aanzienlijk arme gemeente die we bezochten, wil graag een kerk bouwen. Men heeft al een stuk land.

Op zaterdag was men het terrein aan het bouwrijp maken, zoals op de foto te zien is. Volgende week gaat een hek om het terrein heen.
De totale bouwkosten van de nieuwe kerk en pastorie zijn ongeveer €10.000,- Voor Nederlanders misschien weinig geld. Voor een kerk van voornamelijk armen een groot kapitaal.

Hier een kerkgebouw in Gobabis waar de welgestelde bevolking ter kerke gaat.

Bezoek in de kerstvakantie

Zoals wel eens eerder door ons opgemerkt is het rondom kerst in Windhoek een uitgestorven boel. Blij zijn we dan ook dat we dit jaar onverwacht bezoek kregen. Twee weken lang was Huig Markus, student uit Wageningen, op bezoek. Hij loopt stage in Botswana en het leek hem leuk om de feestdagen met andere Nederlanders door te brengen, iets wat ons ook wel aansprak. Ook Monica de Graaf, iemand die vroeger in Namibië vrijwilligerswerk deed, kwam voor een korte kerstvakantie naar Namibië. Zij verbleef een nacht bij ons. Bijgaand ziet u een foto van Huig, Auguste (een oudcollega van Monica) en Monica. Met zijn allen zijn we naar de AME Kerk in Khomasdal geweest waar Willem voor de 1e keer voorging.
Vanuit Windhoek nog alle goeds en zegen voor 2010 toegewenst.

Het diepe Zuiden

Van 15 tot 18 december heeft Willem-Henri samen met een collega van NETS, op uitnodiging van de bisschop (zie eerste foto), deelgenomen aan een predikantenconferentie van de African Methodist Episcopal Church (AMEC). Hij heeft daar een lezing verzorgd over het belang van de emotionele ontwikkeling van de pastor nav II Korintiers 4:7.

Op deze conferentie in Keetmanshoop ontmoetten we mensen uit Angola, Namibië, Australië, Zuid Afrika en de USA. Twee AMEC predikanten hielden in de avond een preek. Wat opviel is dat hun preekstijl nog wat afwijkt van Europees georiënteerde predikanten/kerken. Deze zgn. African style of preaching vind je ook in sommige pinksterkerken in Namibië. Belangrijke kenmerken zijn dat de noden van de gemeenschap benoemd worden in de prediking, er meer van stemverheffing gebruikt gemaakt wordt en dat er een wisselwerking is tussen prediker en gemeente. De gemeente reageert met Amens en Yes etc. op wat de prediker zegt. Willem-Henri moet zijn best doen om deze preekstijl te implementeren als hij mag voorgaan. Veel geleerd van deze conferentie.


Op de foto hieronder staat een kokerboom. Dit is geen boom maar een Aloë. De San maken van takken van deze plant pijlkokers, vandaar de naam.


Na de conferentie heeft Ditteke Willem vergezeld en hebben we enige dagen in het Zuiden doorgebracht. U ziet een trein op weg naar Luderitz.

Verder ziet u een foto van de Fish River Canyon. Een van de grootste canyon's in de wereld. Een Canyon is een rivier die zichzelf gedurende duizenden jaren een weg door de rotsen gebaand heeft. De rivierbedding komt daardoor steeds dieper waardoor het prachtige landschap ontstaat.

Deze witte boerderij in de woestijn draagt de naam Geluk. Misschien wel omdat hier ooit een familie Geluk woonde.

Verder ziet u een foto van de stuwdam te Naute. Hier wordt het drinkwater voor Keetmanshoop opgeslagen. Tevens gebruikt men dit water voor een nabij en midden in de woestijn gelegen wijngaard (groen op de achtergrond van de laatste foto).

Trip naar het Noorden

In de dienst van de AME zendingspost in het Noorden op zondag.

Bespreking over een project aanvraag

Diplomauitreiking in de gevangenis

Ds. Prinsloo en zijn vrouw waar we overnachtten

De hoosbuien onderweg naar huis

Als we dit bericht schrijven zijn we net teruggekeerd van een reis voor Imago Dei en NETS naar het Noorden. In 4 dagen tijd hebben we 1600 km afgelegd. Eerst zijn we met Willem’s collega David Greeff naar Ongwediva in het Noorden van Namibie gereden. Daar hebben we een goed weekend met hem en zijn gezin doorgebracht.
Op zondag hebben David en Willem delen van een dienst van de African Methodist Episcopal Church in Oshikati verzorgd. Deze kleine kerk wordt door een evangelist bediend. Hij was maar wat blij dat er opeens twee dominee's in zijn kerk waren. Vervolgens hadden we op maandag 16 november een diploma uitreiking van NETS in de gevangenis in Oluno. Twee studenten studeerden af.
Na het afstuderen hadden we in Oshikati een gesprek met een voorganger, Festus Thomas, die een verzoek tot ondersteuning van de bouw van een school heeft ingediend bij Imago Dei.
Vervolgens zijn we naar Grootfontein gereden. Daar overnachtten we. Willem had een willekeurige bed en breakfast gebeld, omdat hij het idee had dat het plaatselijke hotel wat aan de dure kant zou zijn. De man die hij belde zei dat hij nog 1 kamer over had. Die hebben we toen maar genomen. Toen we bij hem in Grootfontein aankwamen bleek dat hij een invloedrijke voorganger in het Noord Oosten is, wiens kerk nog geen studenten heeft bij NETS. We hebben afgesproken dat we begin volgend jaar hopen terug te komen om een presentatie van NETS te geven. De volgende dag hebben met deze voorganger verder gesproken en met ds. Van Zyl die bij Imago Dei een aanvraag voor een schapenproject heeft ingediend. Ds. Van Zyl doet gemeentestichtingswerk onder de San/Bushmen. Door middel van het trainen van deze mensen in het houden van schapen hoopt ds. Van Zyl de levensstandaard op een hoger pijl te krijgen.
Omdat het zomer, dus regenseizoen, is werden we op de terugweg vanaf Grootfontein tot Onkahandja gedurende 400 km op regenbuien getrakteerd. We zijn de Heere dankbaar dat we veilig in Windhoek zijn teruggekeerd.