Afscheid dr. Buys

Op 28 november heeft dr. Gerhard Buys afscheid genomen van NETS. Hij is 16 jaar verbonden geweest aan onze school. Hij was de oprichter van NETS en jarenlang de principal (= rector). Als afscheid hebben we hem een plaquette aangeboden. Deze zal worden bevestigd aan de grootste collegezaal die vanaf gisteren is omgedoopt in de "The Dr. Gerhard Buys Lecture Hall". Dr. Buys en zijn vrouw Claudette zijn per direct verhuisd naar Kaapstad waar zij zich zullen inzetten voor verzoening tussen rassen in het Zuid-Afrikaanse onderwijs.

Regenboog

Op 28 november was het tamelijk onstuimig weer in Windhoek. Er is ruim 110 mm regen gevallen. Hier zien jullie de mooie zijde van dit onstuimige weer - de regenboog -het teken van Gods trouw over Zijn schepping.

Grace

Grace is de dochter van onze tuinman Petrus en schoonmaakster Aurelia. Ze werd op 16 november geboren.

NETS Bibliotheek

De bibliotheek van NETS puilt uit van goede reformatorische en evangelicale boeken. Dit kan zo niet langer.
Hier zien jullie dan ook het contract voor de bouw van de nieuwe NETS bibliotheek. Dit contract is afgelopen maandag getekend. Jaren van voorbereiding gingen aan dit moment vooraf. Dr. Gerhard Buys, tot en met 28 november de principal is zo trots als een pauw dat de kogel nu door de kerk is. Op onze blog zullen we jullie op de hoogte houden van de vorderingen. Willem-Henri zit namens het personeel in de bouwcommissie.

NETS Car

De blauwe auto is de afgelopen acht jaar gebruikt door NETS voor het theologisch afstandsonderwijs. Het is een in Zuid-Afrika gebouwde Toyota Condor. Een hier populaire wagen die een mix is van een SUV en een MPV, maar helaas niet het beste uit twee werelden: geen vierwielaandrijving van een SUV en geen opklapbare stoelen van de MPV. Milieu of veiligheid waren begrippen die nog moesten worden uitgevonden toen de Condor op de tekentafel lag. Desondanks heeft hij NETS 160000 km doen reizen tegen een verbruik van een op acht. Daar de benzine hier 60 eurocent kost, zou een Nederlander niet wakker liggen van het verbruik van de Condor. Hier moeten we echter op de kleintjes letten. Daarnaast vertoonde de Condor de laatste tijd veel gebreken: lekke uitlaat, kapotte schokbrekers, losse gordels, een lekke band en een versnellingsbak die bijna niet meer in zijn achteruit te krijgen is. Ditteke zag een Nissan Grand Lavina staan en zei: dit is wat voor NETS. De volgende morgen ging Willem-Henri met collega Sebastian kijken naar deze Nissan. Helaas bleek deze verkocht te zijn. Het leek zo perfect te passen: een MPV met zeven zitplaatsen, een verbruik van een op veertien en demo uit 2008 met nog maar 9000 km op de klok.
Tot we een week later een telefoontje van Katira de verkoper van Pupkewitz Megamotors kregen "De Nissan is weer beschikbaar".
Normaal willen garages geen auto's inruilen die ouder zijn dan vijf jaar, want dan worden ze niet meer door de bank gefinancieerd. Pupkewitz wilde dat wel doen en zo kregen we een redelijk goede prijs voor onze ruim acht jaar oude auto.
Ik probeerde nog wat extra's te versieren. Daar wilde Katira niet aan: "Herero's onderhandelen niet." Het is maar dat ik het weet.

Imago Dei

Vanmorgen had ik, Ditteke, om half 8 de wekelijkse vergadering op vrijdag van Imago Dei, de organisatie waar ik sinds kort ben begonnen. Degenen die mij een beetje kennen zullen wel medelijden met me hebben als ze horen dat bestuursvergaderingen soms om half 7 beginnen. Als het meezit hebben we daaraan voorafgaand een gezamenlijk ontbijt om half 6.

Vanmorgen ging een groot deel van de vergadering over de voortgang en het werven van fondsen voor een project dat zich bezighoudt met het trainen en aan het werk helpen van werkloze mannen. Die zie je hier in Windhoek veel aan de kant van de weg zitten, in de hoop dat iemand hen oppikt voor een klusje.
Na de vergadering heeft Janet mij wat ingepraat over de lopende projecten. We hopen nog voor de 'grote vakantie' (begin december tot half januari) 2 projecten te bezoeken. Dat lijkt me wel leuk, want ik heb nu wel echt zin om te beginnen. Maar goed, het wordt gelijk weer rustig, want tijdens de zomervakantie hier ligt hier alles plat (of op het strand van Swakopmund).

Prison song

Twee gevangenen in Divundu-prison (Caprivi-West in het Noorden) zongen voor ons het volgende lied, meerstemmig. De jongen op de foto is de songwriter:

My home

I feel like traveling home
I feel like traveling home
No pain no death can enter there
I feel like traveling home

Yes! I feel like traveling home
I feel like traveling home
My heavenly home is bright and fair
I feel like traveling home

The Lord has been so good to me
I feel like traveling home
Until that heavenly home I see
I feel like traveling home

Iiiiiii feel like traveling home